در وصف کتابدار
شعر در وصف کتابدار
گرفته دست مرا سمت ناگهان برده است مرابه دورترین نقطه جهان برده است
ازاوست شوروشعورم،ازاوست شوروشرم ازاوست اینكه توانسته ام هوابپرم
هرآنچه داشته ودارم ازسخاوت اوست هرآنچه هست فقط لطف او،محبت اوست
سكوت می كنم وحرف می زندبامن نبوده فاصله از جایگاه او تا من
به خنده خواسته روح مرابخنداند همان كه خواسته گاهی مرابگریاند
دوبال داده مراتابه آسمان بپرم به سمت دورترین نقطه جهان بپرم
برای روح من وسفره اش غذاشده است برای زیستن وماندنم هواشده است
همیشه دوست من،یارمهربان من است زبان ناطق چرخیده درزبان من است
دلم خوش است به شبهای قصه خوانی او به واژگان پرازمهرومهربانی او
چراغ می شودوروشنای راه، كتاب برای هرشب من مثل قرص ماه، كتاب
كتاب پنجره ی باز روبه دانایی است پلی میان من ودوردست زیبایی است
كتاب خواهرمن، مادرم، برادرم است كتاب مایه فخراست وتاج برسرم است
كتاب خواست كه من هم پرازبهارشدم برای خاطر او یك كتابدار شدم
كتابدارشدم تاازاوجدانشوم دراین زمانه به حال خودم رهانشوم
كتابداری من اعتبارمن شده است هویتم شده، داروندارمن شده است
تمام داشته هایم كتابهای من اند كتابهای عزیزی كه مثل جان به تن اند
خدا زیاد كندلطف این عزیزان را شكوفه های كتاب وگل گلستان را
عباس رضایی- مسئول كتابخانه حرریاحی شوش
