جلسه شاهنامه خوانی با حضور بیات استاد دانشگاه جمعی از اعضای نابینای کتابخانه عمومی شماره یک اراک در بخش نابینایان دکتر خزایلی برگزار شد.

ابوالفضل حیدری مسئول بخش نابینایان گفت: شاهنامه در ادبیات ما مثل دماوند است، قله‌ای نمادین، بلندتر و با شکوه‌تر از همه، که ریشه در خاک دارد و سر به آسمان می‌ساید. هم غرورآفرین و زیباست؛ هم بزرگی و عظمتش آدم را مرعوب می‌کند. در نتیجه دماوند را می‌ستاییم ولی بسیاری از ما خیال صعود به آن نداریم. شاهنامه هم برایمان وضعیتی مشابه دارد. از یک سو می‌گویم شناسنامهء ملی ماست؛ راوی ریشه‌ها و اسطوره‌های ماست، مایه مباهات فرهنگ ایرانی در ادبیات جهان است؛ اما از سوی دیگر بعید است آن را بخوانیم.
حیدری افزود: شاهنامه متن مناسبی برای گزیده‌خوانی و آهسته‌خوانی است و می‌توان چند بیت آن را خواند، از زیبایی آن لذت برد و ساعت‌ها به معنای عمیق آن اندیشید.
وی خاطرنشان کرد: در این جلسات که یکشنبه هر هفته در کتابخانه نابینایان دکتر خزایلی برگزار می‌شود، هر یک از شرکت کنندگان، چند بیت از اشعار شاهنامه را می‌خواند و سپس استاد راهنما به تفسیر ابیات شاهنامه می‌پردازد.